Periskop

Renato Kalemi

Teatri i Absurdit



Ashensori

Një orë e zezë elektronike mbi komodinë shënon 6:59, kur në fraksion të sekondës nga brenda saj shpërthen tingulli cingëritës i alarmit: një përzierje shkel e shko notash, sikur të jenë bashkuar qëllimisht për të të ngritur përpjetë qimet e kokës. Për ca sekonda nuk e kuptoj se ç’po ngjet. I pandërgjegjshëm shtyp butonin e kuq të orës; dhoma bie në paqe, e unë kthej kurrizin nga ana tjetër. Nuk di sa kohë kalon, derisa ca goditje të lehta në tavan, të cilat sa vijnë e shpeshtohen, bëhen më acaruese, pastaj një trapan që shpon murin mbi kokën time, më prek në neuronet e trurit si të ishte një turjelë dentisti në dhëmballën e prishur. Ngrihem vetiu në këmbë dhe instiktivisht hedh sytë nga dritarja: një matrapik godet çan asfaltin, dy punëtorë më tutje hapin një kanal me kazmë, ndërsa pak metra më tutje një shitës u bën reklamë domateve të kuqe sa t’i hajë palla.

Mbrëmë u përpoqën të më vjedhin makinën dhe sipas udhëzimeve të oficerit të policisë, në orën 8.00 duhet të paraqitem në komisariatin nr.1 për të bërë denoncimin. Rubineti i ujit lëshon një gurgullimë si të vinte nga fundi i humnerës së pavendosur në kohë dhe hapësirë. Një currilë e hollë zbret lakmueshëm mbi duart e mia. Pa ujë!? Ah, matrapiku. Bëj durim e nis të vishem gjithë përtesë: në fillim pantallonat, këmishën… Zëri femëror në televizor diç flet për ndërprerje dritash, orare… Stisem si të mundem, mbath këpucët, mbyll derën dhe thërras ashensorin, kati 0. Pasqyra e tij më shtyn të rregulloj flokët, por në atë çast errësira më përpin të tërin. Qetësi. Nëpër shkallë s’pipëtin asgjë. Është e shtunë. Të gjithë flenë.



Filmi i Javës

Le Notti Bianche

Viti: 1957

Regjia: Luchino Visconti

Gjinia: Dramë, romancë

Aktorët: Marcello Mastroianni, Maria Schell

Vlerësimi: 7.8/10

Regjisori i famshëm italian Luchino Visconti braktis stilin Neorealist dhe estetik të krijimeve të tij të mëparshme për të na dhuruar filmin ëndërrues dhe përrallën romantike “Le Notti Bianche” (Net të Bardha). Një përshtatje e novelës së shkrimtarit rus Fjodor Dostojevskit, Marcello Mastroianni luan rolin e Marios, një i ri vetmitar, nëpunës i varfër, që jeton në një qytet italian. Një natë, mbi një urë, ai takohet me Natalian (Maria Schell), e cila është e mërzitur sepse i dashuri i saj (Jean Marais) nuk ka ardhur në takim, siç i kishte premtuar. Duke rënë në dashuri me të, Mario pranon ta ndihmojë të gjejë të dashurin e saj, por nga ana tjetër nuk kërkon që ajo të bashkohet me burrin e ëndrrave të saj. “Le Notti Bianche” vjen si një film i jashtëzakonshëm bardh e zi dhe me lojën e shkëlqyer të tre aktorëve kryesorë.

SPEKTAKËL

Big Brother-i i Arbanës

Nga Alida Cenaj

Ndodhi ajo që pritej të shtunën e shkuar në Top Channel: nata e parë e edicionit të 5-të të reality show-t “Big Brother Albania” la në hije çdo program të transmetuar në të njëjtën kohë në ekranet e tjera shqiptare. Shtëpia e re e Vëllait të Madh dhe të gjitha detajet e konceptuara për spektaklin nuk zhgënjyen askënd. Ritmi, kurioziteti dhe surprizat garantuan një audiencë që u reflektua në kohë reale edhe në rrjetet sociale në internet ku komentet ishin të panumërt. Nuk zhgënjeu gjithashtu as Arbana Osmani, tani prezantuese kryesore në Top Channel. Përkundrazi. E mësuar me formatin, Arbana nuk humbi asgjë nga sharmi i një moderatoreje të konsoliduar në ekran. Madje duket sikur edhe vetë “Big Brother” shqiptar ka marrë diçka nga mënyra sesi Arbana prezanton e diskuton me konkurentët dhe publikun duke forcuar bindjen se një prezantuese tjetër nuk mund të funksionojë më për reality-n 5 vjeçar në Shqipëri. Një lavdërim Arbana e meriton edhe për look-un. Ndryshimi i stilit në të veshur ka përcjellë një imazh suksesshëm të kuruar.